13/7/2007 - Beyaz Elbise Ölümün

BéYAZ éLBİSé ÖLÜMÜN
Akşam şarkılarını yine söyleyi ver artık,
Akan sulara yazılıp konan mektuplat misali.
Akşam erken çöker,bilir misin...
Hüzen bahçelerine,
Alacakaranlık,alevden diken misali,
Kaplar yüreğimi.
Yinede;
Ağlamayacağım,ağlayan içimdeki,
Azap güllerim,
Ağıt değil,yüzündeki tebessüm,
Acıların baharıdır...
Sen;
Hep bekeleyeceksin sevdasız ölümü,
Azap yağmurlarında,
Bekleyeceksin hüzün kokan bu yüreğimde,
Ay yüzlüm,
Giydiğin beyaz bir elbisedir ölümün,
Sensiz bu yüreğimde..

31/3/2007 - Neden??

23/3/2007 - SEVGİ PINARINA

SEVGİ PINARINA

Sevgi dolu yüreklere armağanım olsun....

Sevgiye sataşıyor biri,
Toplumun onmaz kiri…
Herkes sevgi pınarında yunsun;
Toplumsal yaşam diri dursun..
Anlamak;
Bir savaş görmeden;
Bilmekte;
Sevginin değerini..
Kimdir,sevgiyi bağlayan?
Toplumsal yürekleri dağlayan..
Ak! Ey Sevgi Pınar’ı ak!..
Akmalısın..
Durmadan sevgi ak…
Sevgi;
Kaynak suyu gibi pak,
Anne sütü gibi ak,
Sevgi Pınarı gibi berrak..
Çağlayan ol;yüreklere ak!..
Böyle pisliklere sarma merak;
Sür onu Deniz’e bırak...
Derinlerde olursa helak;
Toplum bir mikroptan kurtulacak…
Kazanan sevgi toplumu olacak......

M.Nazım Güler

23/3/2007 - Susmayı ögreniyor Bu Yürek..

Susmayı ögreniyor Bu Yürek..

--------------------------------------------------------------------------------

Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup
kaybettiğim yerdeyim.

İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Hangisi daha zor, hangisi daha acı? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa yanımda kalıp savaşmalı mıydın?...

Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor…

Kapanmalı artık gözlerim. Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye devam etmeliyim uçsuz bucaksız yollarda...

Yürümeliyim ardıma bile bakmadan, yürümeliyim parçalayarak uğrunda ölebileceğim değerleri ve sevgileri, yok ederek yaşadığım tüm zamanları...

Nasılda acımasız zaman. Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde. Tutup kendi
ellerimle koymuştum en yükseğe, sonra keyifle izlemiştim yüceliğini. Ama
yine ben bitirmeliyim. Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden. Ya da seni ölene kadar yaşatmalıyım taş kalpli dediğin yüreğimde.....

Ne kadar zor bir karar Hiç bu kadar zorlanmamıştı zonkluyan beynim..

Bir yanım: "Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek", derken, bir yanım sakin, sessiz...

Zaman geçiyor, yüreğim acıyor. Kapanmıyor yaralarım..

Tükenirken ben, aklımda bir tek sen varsın...

Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce....

Susmayı öğreniyor yüreğim..

Ama ben kararımı verdim...

Seninle olduğum zamanları düşünmek bile bana mutlulukların en büyüğünü yaşatıyor..

Seni ne çok seviyormuşum...Söküp atamıyorum düşünlerimden

23/3/2007 - Özledim..

23/3/2007 - Sormayın..

23/3/2007 - Karşımdasın

Karşımdasın


Karşımdasın. Elimi uzatıp dokunabiliyorum sana.
Ne büyük mutluluk bu... Gördüğüm en güzel şeysin.
Senden öte tanımladığım başka hiçbir şey yok.
Her şey senin adınla anılıyor benim dünyamda.
Bütün çiçekler sen, bütün yıldızlar sen...
Bir sanat eserisin, bakmaya doyamadığım.
Tanrının bana armağanısın,
ve artıyor her geçen gün sana hayranlığım.
Yüzünde kuşlar, gözlerinde hayatın ta kendisi var.
Öyle gerçeksin ki...
Gözümü açıyorum sen, kapıyorum sen...
Hiç bitmeyen serüven...
Günümün en keyifli anı, uykumun en tatlı rüyası...
Seni soluyorum, havadasın. Seni kokluyorum, doğadasın.
Hele şimdi sonbaharsın.
Ya da sonsuz bahar. Seni yaşıyorum, canımdasın. Canımsın...
Sarılsam sana, bin yıl geçse, bir an bile ayrılmasak...
Ten tene, yürek yüreğe sonsuz baharın
en aşk dolu iki yaprağı olsak...
Ağaç ağaç gezip, yeşersek, açsak.
Yere düşsek, kalksak...
Seni bilsem, bir tek seni. Seni görsem, bir tek seni...
Sesin sarhoş etse beni... Öyle içimdesin ki...
Bir saniye iste benden sensiz geçirdiğim, veremem.
Sensiz geçecekse geçmesin zaman, istemem.
Seninle yeniden doğdum, yeniden doğuşun kanıtıyım ben.
Senden önce geçen zamanı,
sana ulaşmak için yürüyerek geçirmişim, kimmişim bilememişim.
Şimdi başımı çevirip geriye bakmıyorum bile.
O yol yüründü ve bitti,
artık seninle yürünecek bambaşka bir yol var önümde.
Yorgunluk nedir bilmeyeceğim,
hiç şikayet etmeyeceğim ve bir tek adımda bile
tökezlemeyeceğim uzun,
aşk dolu bir yol...
Öyle aklımdasın ki...
Ah, sensiz kalmıyor muyum bazen yıkasım geliyor
gördüğüm bütün duvarları.
Ardında seni bulurum sanıyorum.
Ne ayrı koyduysa bizi, zaman ya da yollar,
bir kalemde silesim geliyor.
Sana dokunmamı engelleyen ne varsa,
bir kadehi yere çarpıp tuzla buz eder gibi parçalamak istiyorum.
İsyanım taşıyor, kendi öfkemden korkuyorum.
Ve kavuşmak...
Bunu düşünmek içimde kırılmış bütün aynaları tamir ediyor.
Mavi bir yağmur başlıyor, ıslanıyorum.
Maviye boyanıyorum. Öyle özlüyorum ki...
Sen ol, hep ol, benimle ol, bende ol...
Sendeyim ben,
yüreğimi koydum yüreğinin üzerine.
Aşk bu, başka isim arama.
Hem de en koyu, en deli, en tutkulu...
Öğreneceğim çok şey var sana dair.
Bilmediğim çok şey var...
Ama bir şeyi öyle iyi biliyorum ki...
Seni öyle çok seviyorum ki...


Mehmet Coşkundeniz

23/3/2007 - Yaşa Sen

Yaşa Sen

Herşeye boş ver, dolu dolu yaşa.
mademki bir aşkın var, ne güzel tadını çıkar...
Sanki ayıp birşeymiş de, utanıyor gibi yazmışsın bana...

Herşeye boşver ve aşkı yaşa...
İllede büyük aşk olması gerekmez,
yaşanan her aşk büyüktür, yeterki tadını çıkarmasını bil...
Çok büyük umutlar bağlamai, yarını düşünmeden günü gününe sev,
sevginin tadını çıkar...
Sevgide geleceği düşünürsen aşkı bom__k edersin. Sakın haa...
Sonsuz, monsuz diye karşındakinin başını yeme...

Herşeye boşver; öylesine sev ki, sevdiğini umursama,
sat kendin için sev, bencilce yaşa aşkı, bütün maddesiyle...
Yaşamdan elinde kala kala salt yaşadığın şeyler kalır sonunda,
ne şu, ne de bu...
Bütün onlar aşkı yaşamak için gerekli olan- ne yazıkki gerekli olan şeylerdir.
Aslolan aşktır yaşamda... Dolu dolu, dolu dizgin, zilzurna,
saniye saniye aşkı yaşayarak sev...
İki yıl, üç yıl sürecek diye umutlanıp enayilik etme...
İster sürer, ister sürmez... Sen o anı yaşa yeter ki...
Yitirdiğin zaman, yaşadıklarını kazanmış olacaksın...
Sonunda elbet yitireceksin, ama yitireceğini hiç düşünme,
çünkü aynı zamanda kazanmışsındırda...
Anılar kazanıyorsun daha ne...
İç o zaman, sarho ol...

Yüce şeyler düşünme severken, sevgiyi berbat edersin;
çünkü sevginin kendisinden daha yüce birşey olamaz.
Aferin sana seviyorsan, seviliyorsan...
Sakın kuşkulara kapılma.
Karşındakini didikleme, yiyip bitirme...
Türk gelenekleri görenekleri öyle...
Sakın bu aptallığı yapma...
Severken, yirmi yıl sonrasını değil,
yirmi dakika sonrasını bile düşünme,
sevginin içine edersin...
An an yaşa... Derin derin hemde...
Aferin sana... Çok sevindim... İşe güce boşver.
Artık sana ne surnameyi nede başka bişeyi ssoruyorum.

Keyfince sev... Sevildikçe sev, sevilmeyincede,
tastamam boşver,
o zaman güzelim yalnızlığına sarıl...

O yalnızlık ki, bütün seviglerden daha güzeldir
ve sonunda onunkoynuna girmek için kendi kollarımızla kendimizi sararız..

O zaman da hiç üzülmeyeceksin,
çünkü nasıl olsa sığınacak bir yalnızlığımız var;
günün birinde anamız bile bizi bırakır gider ama,
o yalnızlığımız bizi yaşadıkça hiç bırakmaz...

Severken buları düşünme, lütfen yarasız sev!
Hadi, sevgiyle öperim...
Yaşa sen!


Aziz Nesin

23/3/2007 - Aşkı Yudumluyorum

Aşkı Yudumluyorum

Gözlerin gözlerimin önüne her geldiginde...
Yüregim bir tuhaf atiyor...
Korkuyorum yasamdan,kaciyorum düslerden...
Ve gerceklesmiyecek beklentilerden...
Seni unutamiyorum,gülüsün durduruyor zamani...
Büyütüyor gece hüznünü yüregimde...
Teselli oluyor biraktigin aci icime...
Savrulan her yaprak ve düsen her yagmur damlasi...
Resmini büyütür icimde...
Sana uzaniyorum sessiz ve sensiz gecen gecelerimde...
Tutamiyorum düslerimi,kayiyor zaman elimden senle birlikte...
Ask gidenlerin arkasindan matem yakmaksa...
Hüznünü yüregimde,beslemekse...
Ve kavusmamaksa aski yudumluyorum,her unutma girisimimde...

Adem YILDIZ

23/3/2007 - Birtek Seni Unutamam

Birtek Seni Unutamam


Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum.
Üşüyorum.
Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava.
Sen yoksa, sıcaklık hep mevsim normallerinin altında.
Bu yüzden meteoroloji raporları umurumda bile değil.
Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu bana ne?
Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten,daha ne kadar ıslanabilirim ki?

Burada mısın değil misin belli değil.
Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun,
bazen sonsuz kalışların.
Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman,
bazen de yalnız karanlıklardasın.
Bitmek bilmez bir şarkısın,
ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söyleyemiyorsun?
Neden susuyorsun?

Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin?
Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik.
Kendi kendiyle konuşana deli derler ya,
beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi.
Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne…

Yokluğuna alışmaktan korkuyorum,ne kadar kötü…
Yokluğunu yürüyorum sokaklarda.
Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh.
Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni.
Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde,
ölümün soğuk nefesini hissederek…
Anlamlı olan bir şey yoktur onlar için.
Belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen,
bu bekleme işkencesi bitsin diye…
Bu yokluk hissi öldürecek beni…

Gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havalandırıyor,
kanat seslerini duy.
Gelmek iste bana.
Bir görsem yüzünü,ah bir dokunsam sana…

Göreceksin,sevdanın çiçek çiçek açtığını,
umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını.
Anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak.
Ben o gönlü genişlerden değilim.
Madem içimdesin,
yüreğimde taşıyorum seni,
o zaman yanımda da olmalısın.
Sensiz yaşanmayacak bu aşk ötesi yok..

Şimdi yalnız geceleri seviyorum.
Seni yıldızlarda buluyorum.
Daha bir dayanılır oluyor sensizlik sancısı.
Mümkünü yok çıkmayacaksın aklımdan,
bu yüzden gece, el ayak çekilmişken,
hiçbir ses yokken sen ve gece..
Zaman geçer,her şey unutulur,
bir örtüyle kaplanır acılar ama…
BİR TEK SENİ UNUTAMAM..


Mehmet Coşkundeniz